Als je eens iets anders wilt spelen dan patience, is hartenjagen een zeer interessant alternatief. In het rechtergedeelte van de figuur zijn een paar mogelijke voorbeelden van multiplexing weergegeven. Digitaal staat tegenover analoog, waarbij er tussen twee VulkanBet mogelijke waarden nog een theoretisch oneindig aantal (niet weergegeven) tussenwaarden zit.
- Indien nodig wordt de elektronische informatie na conversie bijvoorbeeld door een versterker op een geschikte waarde gebracht voor de convertor naar digitale informatie.
- Net als bij digitale bouwstenen is er hier ook voor gezorgd dat een niet te grote verstoring van het medium geen effect heeft op de waarneembaarheid van de gebruikte waarden, zodat fouten worden vermeden.
- In totaal zijn er dus 26 strafpunten te verdelen per spel, maar wanneer iemand er in slaagt om álle 26 strafpunten te behalen, krijgt deze speler geen strafpunten en alle tegenstanders 26 strafpunten.
- In de eerste slag mag er geen harten gespeeld worden, en ook niet de schoppen dame.
- Alle punten die je vanaf dat moment haalt, worden namelijk van je totale aantal punten afgetrokken.
Delen van de kaarten
Dit is een voorbeeld van een geklokt systeem, waarin alle toestandsveranderingen op de “tik” van de klok in gang gezet worden en voltooid zijn vóór de volgende tik. Geheugenfuncties zijn bijzonder, omdat deze binaire waarden kunnen onthouden, in de zin dat deze waarden op ieder gewenst moment kunnen worden gebruikt door andere logische functies en dat deze waarden door een of meer toegevoegde functies vastgelegd kunnen worden. Met combinaties van digitale bouwstenen, ook wel combinatorische logica genoemd, kunnen alle denkbare digitale functies ontworpen en gebouwd worden, zoals een rekenmachine of microprocessor. Net zoals in het decimale stelsel met meerdere cijfers willekeurig grote getallen kunnen worden gevormd, kan dit ook met meerdere bits. Een instantie van een binaire waarde wordt bit genoemd, een samentrekking van “binary digit”. Zo kunnen met een zevensegmentendisplay, voor één decimaal cijfer, 10 discrete waarden voor de toestand van ieder segment worden gekozen die voor de 7 segmenten gecombineerd corresponderen met de waarden 0 t/m 9 en die direct als cijfer herkenbaar zijn.
Dit proces wordt uitgevoerd door een analoog-digitaalomzetter, ook aangeduid met “AD-convertor” of “ADC”. Een alledaags voorbeeld is het meten van de lengte van een gegeven plank met een duimstok, met als resultaat een getal dat deze lengte van die plank aangeeft in centimeters. Als zowel snel als exact aflezen nodig zijn, wordt vaak van een gecombineerde weergave gebruikgemaakt, zoals bij een glazen cockpit. Het voordeel van de digitale uitlezing is dat deze exact is, een mogelijk nadeel is dat hierdoor onterecht de indruk van volstrekte betrouwbaarheid kan ontstaan. Voorbeelden van meetapparaten die vaak werken met een analoge uitlezing zijn klok, weegschaal, snelheidsmeter, thermometer en manometer. Wanneer het resultaat van een bewerking een digitale waarde naar de buitenwereld op moet leveren, wordt deze gewoonlijk als een getal weergegeven.
Spelers
De speler die na 12 ronden de minste punten heeft, is de winnaar! Degene die de hoogste kaart speelde van de gevraagde kleur, pakt de slag met de bijbehorende punten. Zo verschuift de positie van degene die deelt en degene die uitkomt dus elke ronde één positie naar links.
Je speelt rondes totdat iemand 100 punten bereikt; de winnaar is de speler met de laagste score. Hartenjagen is een slagenspel dat meestal met vier spelers wordt gespeeld. Shooting the Moon is ook de reden waarom er niet wordt getoond hoeveel strafpunten de andere spelers al hebben verzameld. Ook mag men op de eerste slag – die telkens wordt geopend door ♣2 – geen strafpunten spelen, tenzij men niet anders kan. De speler die op dat moment de laagste score heeft wint het spel. Op het einde van elk spel worden voor elke speler het aantal strafpunten in hun gewonnen kaarten geteld.
Om inconsistenties te voorkomen, mag er maar één taak tegelijk schrijfbewerkingen uitvoeren en mag er geen enkele taak leesbewerkingen uitvoeren tijdens schrijfbewerkingen. Hierbij is er dan sprake van een analoge multiplexer, ofwel een elektronische commutator. Als een soortgelijke functie met bijvoorbeeld 3 kanalen geïmplementeerd wordt, zou men de functie 3 maal in zijn geheel kunnen opbouwen, zoals aangegeven in het linkergedeelte van bovenstaande figuur. In voorbeeld 1 werd een voorbeeld van een digitaal hoortoestel gegeven, dat met één audiokanaal werkt. De taak bestaat meestal uit een of meer achtereenvolgende digitale bewerkingen, die door één processor wordt (of worden) uitgevoerd.
De multiplexer zou ook tussen laag 2 en 3 geplaatst kunnen worden, maar nu is voor ieder kanaal een afzonderlijke AD-conversie nodig, zodat dit in de praktijk niet zal voorkomen. Dit kan door tussen laag 1 en 2 een multiplexer te plaatsen, zodat laag 2 en daarboven gemeenschappelijk gebruikt kunnen worden. Bij de 3-kanaals audiotoepassing zijn alleen de in- en uitgangstransducer voor ieder kanaal apart nodig. Dat is natuurlijk erg inefficiënt en ook niet nodig, want bij een gelaagde bewerkingsstructuur kan tussen iedere twee lagen multiplexing plaatsvinden.
Regels van Hartenjagen
In het algemeen geldt dat snelle signaalveranderingen de grootste problemen opleveren; ze bevatten frequentiecomponenten die met verschillende snelheden door het medium kunnen reizen, zodat bits in de tijd uitgesmeerd worden. In het algemeen wordt dit programma, voor het start, eerst vanaf een zogenaamd niet-vluchtig geheugen in een snel vluchtig geheugen geladen, waaruit de processor de instructies ophaalt die bepalen welke functies uitgevoerd moeten worden. Met samenstellingen van digitale bouwstenen kunnen functies met de grootst mogelijke snelheid en betrouwbaarheid uitgevoerd worden. Bewerking 3 is bijvoorbeeld de Fast Fourier transform of FFT, die reeksen amplitudes van de geluidsdruk omzet naar reeksen frequentiespectra; ieder spectrum bevat de afzonderlijke amplitudes van een groot aantal frequentiebanden. Hierin worden alle mogelijke overgangen tussen twee kloktikken over elkaar weergegeven. Die wisseling duurt enige tijd, doordat digitale bouwstenen uiteindelijk uit analoge elektronische componenten zijn opgebouwd; gedurende die tijd is de waarde van de bit niet eenduidig bepaald en dus onbetrouwbaar.
